وکس پلی اتیلن به دو شکل اصلی پرک (flakes) و پودر (powder) در بازار عرضه میشود که هر کدام از این شکلها ویژگیها و کاربردهای خاص خود را دارند. در زیر به مقایسه این دو شکل از وکس پلی اتیلن پرداخته شده است .
-
شکل فیزیکی و اندازه ذرات
- وکس پلی اتیلن پرک (Flakes):
- به صورت تکههای کوچک و نازک از ماده جامد پلی اتیلن است.
- اندازه ذرات پرکها معمولاً بزرگتر از پودر است و به راحتی قابل مشاهده و جابجایی هستند.
- پرکها معمولاً در حمل و نقل و ذخیرهسازی به صورت فلهای کمتر دچار پراکندگی و ضایعات میشوند.
- وکس پلی اتیلن پودر (Powder):
- به صورت ذرات بسیار ریز و پودری شکل است.
- اندازه ذرات در حد میکرون یا میلیمتر است که باعث افزایش سطح تماس و افزایش سرعت واکنش در کاربردهای مختلف میشود.
-
ویژگیهای عملکردی
- وکس پلی اتیلن پرک:
- پرکها به دلیل سطح کمتر نسبت به حجم خود، ممکن است در برخی فرآیندها زمان بیشتری برای ذوب یا ترکیب نیاز داشته باشند.
- برای کاربردهایی که نیاز به کنترل دقیق و افزودن مرحلهای وکس است، پرکها ممکن است مناسبتر باشند.
- این شکل از وکس به دلیل وزن و حجم بزرگتر، معمولاً در فرآیندهایی که نیاز به تزریق یا ترکیب کنترل شده دارند، مورد استفاده قرار میگیرد.
- وکس پلی اتیلن پودر:
- پودرها به دلیل سطح بیشتر نسبت به حجم خود، سرعت بیشتری در ذوب یا ترکیب با مواد دیگر دارند.
- برای کاربردهایی که نیاز به پخش یکنواخت در سطح بزرگتر یا ترکیب سریع با مواد دیگر دارند، پودرها مناسبتر هستند.
- به دلیل ریز بودن ذرات، در کاربردهایی که نیاز به تزریق یا پراکندگی سریع و یکنواخت است، استفاده از پودرها ترجیح داده میشود.
-
کاربردها
- وکس پلی اتیلن پرک:
- معمولاً در فرآیندهای اکستروژن، تولید فیلمهای پلاستیکی، و پوششها استفاده میشود.
- برای تولید محصولاتی که نیاز به حجم بزرگتر و زمان ذوب طولانیتر دارند، مناسب است.
- وکس پلی اتیلن پودر:
-
- در صنایع رنگ و پوششها به عنوان افزودنی پراکندهساز، عامل ماتکننده، یا بهبوددهنده خواص سطحی مورد استفاده قرار میگیرد.
- به دلیل سطح بالا و پراکندگی خوب، در تولید کامپوزیتها، مستربچها، و صنایع چسب به کار میرود.
- در کاربردهای چاپ و بستهبندی به عنوان عامل لغزش، روان کنندهی، و جلوگیری از چسبندگی مورد استفاده قرار میگیرد.
مزیت های استفاده از پلی اتیلن وکس پودر در فرآیندهای پلیمری:
- پخش یکنواختتر در ماتریس پلیمری
- بهبود فرآیند پذیری
- کاهش چسبندگی به تجهیزات
- بهبود خواص سطحی
- بهبود پراکندگی رنگدانهها و افزودنیها
- کاهش ویسکوزیته مذاب
- بهبود مقاومت در برابر دمای بالا
- افزایش پایداری نوری و حرارتی
- بهبود شفافیت و براقیت



